Ηπιόνη

θα προσπαθήσω να διορθώσω.....

ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΑ "ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ"!

Αγαπημένη στιγμή: η επιστροφή στη φύση

 Αγαπημένο άρωμα: των λεμονανθών

Αγαπημένο φαγητό:κοτόσουπα από κόττα αλανιάρα χωριάτικη

Αγαπημένο γλυκό:κυδώνι ψητό ή γλυκό κουταλιού

Αγαπημένο ποτό: λικέρ από ρόδι ή κράνα

 

  Αγαπημένο βιβλίο: η πριγκηπέσσα Ιζαμπώ, κατάλοιπο από μια άλλη εποχή.

Αγαπημένο τραγούδι: Το αγριολούλουδο του Καζαντζίδη φορτωμένο αναμνήσεις.

 

Αγαπημένη σειρά: η ζωή της άλλης, καθότι φαν της Δανδουλάκη κόλλησα, μετά η περιέργεια πόσο μακριά θα έφτανε η ραδιούργα Ξένια και στο τέλος η ελαφρότητα της σκηνοθεσίας. 

Αγαπημένη έξοδος: οποιαδήποτε εξόρμηση προς τη θάλασσα! 

 

Αγαπημένη διαδρομή:από το σπίτι στο Δασκαλειό! 

 

Ερόεσσα σ'ευχαριστώ που με κούνησες, ήταν μια ευκαιρία να ξαναμπώ στα μπλογκς! Εχω μείνει από υπολογιστή στο σπίτι και στη δουλειά δεν είναι εύκολη η πρόσβαση.Τελευταία πολλαπλασιάστηκε η δουλειά μας, λιγοστέψανε οι βοηθοί μας, αντιδραστήρια δεν παραγγέλνονται για να δείχνουν εξοικονόμηση πόρων στο υπουργείο!

η ιστορία μιας κοπέλας...."Είμαι 28 χρονων κι έχω ταξιδεψεί στον κόσμο της ανορεξίας.Έζησα τρία χρόνια συντροφιά με το θάνατο,τη μοναξιά,την απόγνωση.Στην αρχή δεν ήταν έτσι.Έβαλα απλά στόχο να χάσω κάποια κιλά ,για να νιώσω καλύτερα,να βρω κάτι που να μπορώ να το ελέγχω απόλυτα,να ασχολούμαι με αυτό ,για να ξεχνάω όλα εκείνα που με πλήγωναν.Τότε βέβαια μόλις που τα διαισθανόμουν όλα αυτά.Πίστευα ότι θα κάνω μια δίαιτα,που θα με κάνει όμορφη και γι'αυτό πιο αποδεκτή.Ενδόμυχα έλπιζα ότι έτσι θα μ'αγαπήσουν περισσότερο... είπα λοιπόν στον εαυτό μου ''θα κάνεις δίαιτα ''και νόμιζα ότι βρήκα την αυτόματη λύση σε όλα τα προβλήματά μου.΄Αρχισα να τρώω μόνο μια φορά τη μέρα συγκεκριμένη και αυστηρά περιορισμένη ποσότητα τροφήςπ.χ μια φέτα ψωμί. Άρχισα να ανεβοκατεβαίνω τα 78 σκαλοπάτια της πολυκατοικίας μου δέκα φορές τη μέρα και να ζυγίζομαι καθημερινά. Τα γεμάτα τραπέζια με αηδίαζαν,το βάρος μου μειώνονταν ραγδαία ,σε λιγότερο απο ένα μήνα είχα χάσει τα κιλά που επιθυμούσα,ωστόσο έβλεπα πάντα τον εαυτό μου χοντρό και άσχημο,ιδιαίτερα την περιφέρειά μου. Φοβόμουν την τροφή και τη μισούσα.Την έβλεπα ως απειλή της ευτυχίας μου.Τα πρώτα μου συναισθήματα ήταν αντιφατικά. Καταλάβαινα ότι είμαι παγιδευμένη, ότι έχω χάσει τον έλεγχο-τί ειρωνεία!όλα αυτά τα έκανα για έχω''έλεγχο''...Από την άλλη μεριά όσο κατέβαιναν τα νούμερα στη ζυγαριά,τόσο ανέβαινε ηενεργητικότητα ,η διάθεση και η αυτοπεποίθησή μου.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣ ΑΜΑΧΗΤΙ,ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΕΚΜΗΝΕΝΙΣΕΙ,ΝΑ ΛΙΩΣΕΙ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΜΕΣ'ΤΗΝ ΑΔΗΡΙΤΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗ. Η ευτυχία κάποτε τελείωσε.Στη θέση της έμεινε ένα σκελετωμένο σώμα χωρίς περίοδο για 20 ολόκληρους μήνες και που οι φλέβες του είχαν γίνει διάτρητες από τις σύριγγες, γιατί κάθε τόσο έπρεπε να κάνω ιατρικές εξετάσεις. Δεν είχα σίδηρο,δεν είχα ασβέστιο, δεν είχα κάλλιο...κιτρίνισα,πάγωνα στα μέσα του Ιουλίου,τις νύχτες έμενα άυπνη ,δύσκολα βολευόμουν στο κρεββάτι ή στην καρέκλα.Δεν είχα κρέας, όλα γινόντανε σκληρά και ξύνανε τα κόκκαλά μου .Πονούσα.Κάποτε πονούσε το στήθος μου κι ένιωθα την καρδιά μου να χτυπά αλαφιασμένα,το αίμα να μαζεύεται στο στέρνο-ίσως έκανα αρρυθμίες,δεν ξέρω-έτσι κι αλλιώς μου είπαν ότι έζησα από θαύμα.Τα δάχτυλα μου ήτανε μωβ,μελάνιαζα και μάζευα τούφες μαλλιά από το μαξιλάρι μου.Κατέληξα να τρώω μόνο πορτοκάλια το χειμώνα και ροδάκινα το καλοκαίρι... Σιγά-σιγά βυθίστηκα σε κατάθλιψη.Απομονώθηκα.Δεν πήγαινα να επισκεφθώ τις φίλες μου,για να μη με κεράσουν...Κλεινόμουν στο δωμάτιό μου τρομαγμένη μπροστά στα τρομαγμένα μάτια των ανθρώπων που ψιθύριζαν ''Θε μου,πώς έχει καταντήσει έτσι''.κι όμως εγώ ένιωθα χοντρή κι άκουγα διαρκώς μια φωνή να ουρλιάζει μέσα στο κεφάλι μου΄΄μην τολμήσεις να φας.Μην τους ακούς.Θα σε κάνουν χοντρή.Σε ζηλεύουν,γιατί είσαι αδύνατη..   Ένας φαύλος κύκλος πόνου και ενοχής.Όταν έτρωγα έτσι άγρια,λαίμαργα κι απολίτιστα,τσαλαβουτώντας με τα χέρια μες το πιάτο,όλα ανοιγμένα πάνω στο τραπέζι,ένιωθα μετά τον πόνο του εξευτελισμού και της αποτυχίας να με διαλύει ολόκληρη.Έκλαιγα και μέτραγα κρυφά τις νύχτες τα κόκκαλα μου πάνω στα πλευρά πασχίζοντας να παρηγορηθώ πως όχι δεν τα είχε σκεπάσει σάρκα...Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα μπορούσε να υπάρξει τέτοιος και τόσος πόνος....Ήτανε τέλη Αυγούστου .Δεν ξέρω τί έπαθα.Με πήρανε τα δάκρυα''θέλω να ζήσω''-έλεγα-'να ζήσω''.Μου 'ρθανε στο μυαλό άνθρωποι που περίμεναν,όλα εκείνα που με κρατούσαν ως τα τότε ζωντανή μέσα σε τόση οδύνη-γιατί όπως όλοι μας ,έτσι κιεγώ είχα να δώσω στους ανθρώπους.Και αποφάσισα λίγο πριν το τέλος να πάρω το δρόμο της επιστροφής,να προσπαθήσω να φάω κανονικά ''θυσιάζοντας'' εκείνο το λιπόσαρκο κορμί,που τόσο αρρωστημένα αγαπούσα.Ήξερα πως δεν ήταν δυνατό να παραμενω τόσο αδύνατη χωρίς να παραδέρνω ανάμεσα στη βουλιμία και το θάνατο.Δεν ήταν ευκολος ο δρόμος της επιστροφής,γιατί η φωνή της ανορεξίας ούρλιαζε αδιάκοπα μες το κεφάλι μου κι εγώ έπρεπε να τη νικώ κι από την άλλη η βουλιμία με σάρωνε κι εγώ έπρεπε να αντιστέκομαι,παγιδευμένη ανάμεσα σε δυο αρρώστιες,που με χτυπουσαν ανελέητα κι εγώ έμενα απροσμάχητη με μόνο εφόδιο τη θέληση μου και μια προσευχή...ν'αντέξω το κορμί μου π'άλλαζε κι ήτανε τόσο επώδυνη εκείνη η μεταμόρφωση που μ'έκανε από σκέλεθρο άνθρωπο."

"Eνας άνδρας βαδίζει μέσα σε ένα πυκνό δάσος όπου κατοικούν άγρια θηρία. Το δάσος περιβάλλει ένας τεράστιος ιστός. Ο άνδρας φοβάται και τρέχει για να γλιτώσει από τα θηρία, αλλά πέφτει μέσα σε ένα μαύρο πηγάδι. Σαν από θαύμα , καταφέρνει να κρατηθεί από κάτι αγριόχορτα κι από πλεγμένες ρίζες.Νοιώθει τη ζεστή ανάσα ενός μεγάλου φιδιού που ανοίγει το στόμα του από τον πάτο του πηγαδιού, τρέμοντας στη σκέψη πως κινδυνεύει να πέσει στο στόμα αυτό. Στο άνοιγμα της τρύπας πλησιάζει ένας γιγάντιος ελέφαντας κι είναι έτοιμος να την πατήσει με το πόδι του. Άσπρα και μαύρα ποντίκια αρχίζουν να ροκανίζουν τις ρίζες από τις οποίες κρέμεται ο άνθρωπος. Αγριομέλισσες πετούν γύρω από την τρύπα και ξάφνου αφήνουν να πέσουν μερικές σταγόνες μέλι..."Μικρό απόσαπασμα από το Μαχαμπαράτα ....

Πριν φύγω για τις διακοπές πέρασα από το 13 του 8ου να πω μια ευχή....

Δεν περίμενα ποτέ ότι η καλή μας γιατρός-προστάτις όλου του προσωπικού θα βρισκόταν στο κρεββάτι του πόνου....

Η πόρτα έγραφε απαγορεύονται αυστηρά οι επισκέψεις...

Θα ήθελα να την δω για λίγο πριν φύγω, δεν ξέρει κανείς τι γίνεται...

Μπήκα αθόρυβα, ούτε γύρισες να κοιτάξεις ποιος ήρθε να σε δει...

Είχες γυρισμένη την πλάτη στην πόρτα, είχες παρατήσει τη μάχη για τη ζωή....

Δεν κράτησε πολύ το μαρτύριο σου.....

Σαν γύρισα έμαθα το πικρό για όλους μας νέο.

Δεν θα ξεχάσω τη φοβερή κριτική που μας άσκησες όταν δώσαμε παθολογικά αποτελέσματα στον αγαπημένο σου Βαγγέλη...

Δεν θα ξεχάσω τό γαλαζοπράσινο έξυπνο βλέμμα ....

Θα θυμάμαι μ'ευγνωμοσύνη τις συνεργασίες μας, δεν αρνήθηκες ποτέ τη βοήθεια σου, βοηθούσες πάντα τους νέους ....

Καλό ταξίδι φίλη μου...

Όπως την διάβασα........"Εξοικονόμηση της τάξης του 85% στη δαπάνη για αγορά φαρμάκων επιτεύχθηκε με τη διαδικασία του πρώτου ηλεκτρονικού διαγωνισμού που έγινε χθες. Από 1,5 εκατ. ευρώ που κόστισε πέρυσι η αγορά της αντιβιοτικής ουσίας σιπροφλοξασίνη για τρία μεγάλα νοσοκομεία, χθες «έκλεισε» -μέσω των μειοδοτικών προσφορών- στις 222.000 ευρώ σε ελληνική εταιρεία.

Στην ηλεκτρονική δημοπρασία συμμετείχαν συνολικά 14 εταιρείες, ενώ ήδη από τις πρώτες ώρες η σχετική δαπάνη είχε μειωθεί εντυπωσιακά. Το επόμενο διάστημα θα ακολουθήσει ηλεκτρονική δημοπρασία για άλλες 42 δραστικές ουσίες συνολικού κόστους 200 εκατομμυρίων ευρώ.

Στόχος
«Στόχος είναι να επιφέρουμε ένα καίριο χτύπημα στην κερδοσκοπία και τη σπατάλη» τόνισε ο υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος κατά τη χθεσινή συνάντηση που είχε με τους διοικητές των νοσοκομείων, σημειώνοντας ότι τα περιθώρια για μειώσεις στις τιμές είναι πολλά.

Πρόσθεσε δε, πως η πρώτη ηλεκτρονική δημοπρασία θα είναι «οδηγός» για τις προμήθειες υλικών και αναλώσιμων στο χώρο της Υγείας.

Στο επίκεντρο της χθεσινής συνάντησης βρέθηκε το σχέδιο συνενώσεων των νοσοκομείων του ΕΣΥ και οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται, με τον κ. Λοβέρδο να εμφανίζεται αποφασισμένος να μην υποκύψει στις πιέσεις που ασκούνται -όπως είπε- προκειμένου «να μην πειράξουμε τον 'κανακάρη' κανενός». Μάλιστα, ο υπουργός τόνισε ότι εξετάζεται η πρόταση που κατέθεσε ο διοικητής της Α' Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής κ. Άρης Μουσιώνης για κατάργηση των κλινικών και αντικατάστασής τους με τμήματα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι σε κάθε νοσοκομείο θα υπάρχουν τομείς -παθολογικός, χειρουργικός, εργαστηριακός- και η διάθεση των κλινών θα γίνεται ανάλογα με τις ανάγκες. Η πρόταση του κ. Μουσιώνη προβλέπει ότι τα τμήματα, τα οποία θα δημιουργηθούν μετά τη συνένωση των κλινικών, θα «διοικούνται» από έναν συντονιστή διευθυντή, ο οποίος θα επιλέγεται σε αυτή τη θέση από τους ομόβαθμους συναδέλφους του.

Συγχώνευση
Εν τω μεταξύ, χθες ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε τη συγχώνευση του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων και του Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Ερευνας και Τεχνολογίας με τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων. Αναφερόμενος στο θέμα του ΟΚΑΝΑ, ο κ. Λοβέρδος επισήμανε ότι έως το Νοέμβριο θα έχουν αναπτυχθεί μονάδες χορήγησης υποκαταστάτων σε όλα τα νοσοκομεία."

Στίχοι: Κώστας Βάρναλης Μουσική: Λουκάς Θάνου Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό και μ' αφήναν νηστικό Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά του χωριού την εκκλησιά Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ για τ' αφέντη το φαί Άιντε θύμα άιντε ψώνιο... Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...

Αποφασισμένος να πραγματοποιηθεί η σημερινή συγκέντρωση στην πλατεία με ομιλητή τον ίδιο, ο Μ. Θεοδωράκης καλεί τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης να του ζητήσει συγνώμη και επιτίθεται κατά της κυβέρνησης

Σε "κατάληψη" της Πλατείας Αριστοτέλους προχώρησε από χθες το απόγευμα ο Μίκης Θεοδωράκης, τοποθετώντας στο κέντρο της μια πολυθρόνα και δύο καρέκλες δεξιά κι αριστερά, με φόντο ένα πανό με το σύνθημα "Λευτεριά στην Ελλάδα".

το διάβασα στην καθημερινή:     

Ένα αυθαίρετο κτίσμα από χαρτόνια έχτισαν σήμερα, συμβολικά, στην -κατειλημμένη από τους «Αγανακτισμένους"- πλατεία Συντάγματος, οι Οικολόγοι Πράσινοι. «Τίμησαν», έτσι, την παγκόσμια ημέρα για το περιβάλλον, μια ημέρα όχι μόνο γιορτής, αλλά και διαμαρτυρίας για τους ίδιους, οι οποίοι δήλωσαν και εκείνοι «αγανακτισμένοι» με την επικείμενη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων κτισμάτων.

«Η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων είναι ένα από τα λίγα θέματα που συμφωνούν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Τα δύο μεγάλα κόμματα, με τις "ευλογίες" της τρόικας και με αφορμή τις απαιτήσεις που προκύπτουν από τη δανειακή σύμβαση, νομιμοποιούν τα αυθαίρετα. Νομιμοποιούν ένα έγκλημα από μικρά και μεγάλα συμφέροντα, με ολέθριες συνέπειες, επιβαρύνοντας έτσι και τις επόμενες γενιές», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Ελεάννα Ιωαννίδου, εκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων.

Συμπλήρωσε δε, ότι «τα αυθαίρετα στην Ελλάδα αντιπροσωπεύουν όλα όσα επειγόντως πρέπει να σβήσουμε: την πελατειακή συναλλαγή, τη διαφθορά, την ανομία, το δίκαιο του ισχυροτέρου».

«Στην Ελλάδα, τα προηγούμενα χρόνια, ρίξαμε όλο το βάρος στην οικοδομή, χωρίς καμία οικολογική, πολεοδομική ή κοινωνική μέριμνα και, απ΄ ό,τι φαίνεται, δεν αλλάζει ούτε σήμερα η νοοτροπία μας», δήλωσε απ την πλευρά του ο Φίλιππος Δραγούμης, δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων.

«Τα αυθαίρετο της πλατείας Συντάγματος είναι το πρώτο που θα γκρεμιστεί», κατέληξαν οι Οικολόγοι Πράσινοι, γκρεμίζοντάς το.

"Χιλιάδες κόσμου θα σχηματίσουν ένα ανθρώπινο τείχος γύρω από το Κοινοβούλιο την ημέρα συζήτησης του μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, σύμφωνα με το ψήφισμα της Λαϊκής Συνέλευσης των «Αγανακτισμένων» που έχουν κατασκηνώνει στην πλατεία Συντάγματος. Τον προάγγελο της κατάληψης της Βουλής αποτέλεσε η χθεσινή συγκέντρωση, η οποία χαρακτηρίζεται ως η μεγαλύτερη μετά την Μεταπολίτευση".